Wetenschappers hebben het mis


De wetenschap heeft het mis. De wereld blijkt niet om zijn eigen as te draaien, maar om mij. Ja, lieve mensen. Ik ben het middelpunt. Zelfs de zon is zich daarvan bewust. Als ik de auto in stap blijft de zon bij me. Het maakt niet uit hoe ver ik ga, hij blijft me altijd volgen vanaf een veilige afstand. Ik ben natuurlijk wel de enige die denkt dat de wereld om mij draait. Want voor jou ben jij het middelpunt en voor een ander is dat weer anders. Herken jij jezelf niet in deze uitspraak? DAN LIEG JE.
We zijn altijd zo met ons zelf bezig en de indruk die wij maken op anderen, dat wij denken dat andere mensen zich ook net zoveel druk maken om ons. Wat natuurlijk niet zo is, want zij zijn vooral bezig met zichzelf. Omdat we ons dit niet beseffen verspillen wij veel tijd en moeite aan het voorkomen van ‘raar overkomen’. Een paar voorbeeldjes:

  • Tijdens een leuk avondje uit met vrienden durf jij de dansvloer niet op. Je weet namelijk dat jouw typische aritmische moves nauwlettend in de gaten gehouden zullen worden door iedereen in de zaal. Je laat mensen graag lachen, maar voor het lachsalvo dat zal losbreken als jij danst, bedank je toch liever.
  •  Die ene te gekgavesupercoole schoenen/muts/andere kledingstukken, die net iets te flamboyant zijn trek jij liever niet aan. Nee, je ziet het al voor je. Als je door de stad loopt zullen mensen je nawijzen en uitlachen. Want jij bent als persoon te belangrijk om voorbij te lopen zonder opgemerkt te worden. Het idee dat het de mensen die je überhaupt opmerken niks kan schelen en dat zij je twee stappen later ook totaal vergeten zijn, komt niet in je op.
  • Wanneer je twee mensen in een vreemde taal hoort praten is je eerste gedachte “oh jee, ze hebben het vast over mij!”. Ja, hoe kan het ook anders?
  • Soms weet je ongeveer welke kant je op moet lopen om ergens te komen, maar je weet de exacte route niet. Wanneer je iemand de weg vraagt en deze je de verkeerde kant op wijst, moet je eerst de verkeerde kant oplopen voordat je terug kunt. Iedereen let natuurlijk op wat jij doet.
  • Gerelateerd aan het vorige punt is natuurlijk de situatie waarin jijzelf, terwijl je fanatiek en doelgericht ergens naar toe loopt, ontdekt dat je de verkeerde kant op loopt. Omdat je weet dat de wereld om jou draait, besef jij je dat natuurlijk iedereen zal zien hoe jij je ineens uit het niets zal omdraaien. Daarom doe je net alsof je gebeld wordt, waardoor je omgeving de indruk krijgt dat het telefoontje zorgt voor dat “aha-moment”. Daarna loop je alsnog de goede kant op
  • Ben jij wel eens drie dagen lang aan het piekeren over hetgeen je hebt gezegd/gedaan tijdens een ontmoeting met nieuwe mensen? Om vervolgens tot de conclusie te komen dat jij je gedroeg als een oen en dat nu vast iedereen je een sukkel vindt? Want het is iedereen natuurlijk opgevallen hoe jij deed. Nee, zij waren niet (net als jij) zoveel met zichzelf bezig dat ze niks hebben gemerkt van de rest.

Geef toe, mijn vriend, jij bent ervan overtuigd dat de wereld om jou draait.

10 comments

  1. lusy zegt:

    De wereld draait om ons, dat weet je toch. (en een beetje om jou 😉 )
    groetjes, Lusy en Mari

  2. Dajana zegt:

    Heel herkenbaar inderdaad! Als kind dacht ik dat de zon me achtervolgde… hahaha.

  3. Aleida zegt:

    Oh, dit is allemaal ZO herkenbaar!

  4. Dina zegt:

    Wat heb je er weer een prachtig kunstwerk bij gemaakt zeg! :)

  5. Nicole zegt:

    Je hebt helemaal gelijk. Dat laatste heb ik zo ontzettend vaak, en dat terwijl ik dan later hoor dat die nieuwe persoon me heel aardig vond. Heb je ook een oplossing op dit probleem? 😉
    Je tekening is trouwens prachtig, haha!

  6. Dat is grappig, onlangs scheef Dina over verlegenheid, wat ik associeerde met onzekerheid en toen kwamen dezelfde situaties in me op,
    maar het middelpunt van de wereld zijn klinkt dan eerder als aanstellerij, net het tegenovergestelde.
    Ik herken me sowieso wel in die situaties, weet alleen nog niet of ik nu een aanstelster ben of gewoon onzeker 😉

  7. Susanna zegt:

    HA – heel herkenbaar vooral “Wanneer je twee mensen in een vreemde taal hoort praten is je eerste gedachte “oh jee, ze hebben het vast over mij!”. Ja, hoe kan het ook anders?” hahaha leuk geschreven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *