Het leed dat kapper heet

Als ik in de spiegel kijk weet ik van schrik even niet meer wat ik moet zeggen. Verwachtingsvol wordt ik aangestaard door de man die achter mij staat. Hij wil een reactie merk ik, maar ik sta met een mond vol tanden. Het gesprek dat we hebben gevoerd (zo’n plichtmatig gesprek) verliep al niet zo vlot en nu weet ik al helemaal niet meer wat ik moet zeggen. Het huilen staat me echt nader dan het lachen.

Mwoaaaaai, moaarrreh eveuhmn wenneuhn?’ weet ik er met moeite uit te krijgen. Ik kijk hem aan alsof dat gebrabbel, wat ik met zeer veel moeite geproduceerd heb, wel volkomen begrijpelijk moest zijn. Vol nepzelfvertrouwen haal ik een hand door mijn haar om vervolgens te voelen hoe kort het werkelijk is. Met pijn in mijn hart duw ik mijn pinpas in het automaat om af te rekenen. Eigenlijk gun ik hem het geld helemaal niet. Hij is verantwoordelijk voor de horror en de verminking die zich nu afspelen op mijn hoofd. Langzamer dan ‘the speed of snails’ trek ik mijn jas aan, alsof ik verwacht dat hij plotseling zal roepen dat hij een tijdmachine in de kantine heeft staan, dat hij daarmee de tijd wel zal kunnen terugdraaien en dat mijn haar binnen enkele seconden weer zou zijn zoals het eerst was. Dat moment komt niet. Zelfs niet als ik met diezelfde slakkengang richting de deur loop en nog een keer wanhopig over mijn schouder kijk.

Op de terugweg naar huis kijk ik naar de grond, want dat maakt onzichtbaar. Dat is dan ook precies wat ik nu even wil zijn. In ieder geval totdat mijn haar weer zijn oude lengte bereikt heeft, dus ongeveer een maand of vijf/zes?

Misschien kan ik die vijf maanden een winterslaap houden. Dan sla ik twee vliegen in een klap: ik ontwijk de kou en mijn haar zal na afloop weer lang zijn.

19 comments

  1. michaelblogt zegt:

    Ik zou ook een blog kunnen schrijven over “haar”, maar aangezien dat onderwerp mij al langer in de steek laat ga ik mij daarvan weerhouden. Maar het was toch leuk om deze blog te lezen, al was het onderwerp op zich niet iets om vrolijk van te worden 😉

  2. NEEEEEEEEEE, heeft hij het helemaal verpest?! Kappers zijn kut. Ik ben ook iedere keer weer bang dat het he-le-maal verkeerd afloopt bij de kapper.

    • Nou, ik denk dat het probleem vooral ligt bij de persoon die mij de vorige keer heeft geknipt, waardoor er nu toch meer af moest dan ik wilde. Maar gisteren riep die vent de hele tijd dat er maar een klein beetje van af ging. Hij wees zelfs aan tot waar mijn haar zou zijn, dus het leek of het 3 cm zou schelen, maar het is eerder een centimeter of 17!

  3. Ik ken dat “ja echt een klein beetje gaat eraf maar..” . Wat ben ik blij dat sinds twee jaar mijn beste vriendin mijn kapster is. Geen nare opgedrongen gesprekken en ik vertrek altijd met een fijne coupe.

  4. Masha zegt:

    Aaah wat stom! Bij mij halen ze er ook altijd te veel vanaf, maar mijn haar is zo lang dat dat meestal niet zoveel uit maakt :)

  5. Nicole zegt:

    Herkenbaar! Verschrikkelijk is het, het liefst zou ik niet meer naar de kapper gaan. Jammer genoeg zou mijn haar daar nog meer onder lijden 😉

  6. Isabelle zegt:

    Herkenbaar! Kappers verpesten je haar altijd maar iedereen blijf er heen gaan 😉

  7. Mandy zegt:

    Ik herken het. Maar zodra het eindelijk weer de lengte heeft wat ik wil, besef je ook dat het eigenlijk te dood is aan de onderkant en dat je toch wéér moet…

  8. Flaviena zegt:

    Haha hatelijk :) “Vol nepzelfvertrouwen..”
    Zeer herkenbaar, maar eens en nooit meer :) Als dat je nog een keer overkomt, is het een keuze en geen mistake..

    ik wil total control over mijn kapsel anders gaat het dak eraf!! :) suc6 met de winterslaap btw

    • Haha, dank je! Normaal gesproken ben ik ook niet super enthousiast als ik van de kapper kom, misschien omdat ik er nooit veel aan laat veranderen. Alleen deze keer is er veel meer af gegaan dan hij mij probeerde wijs te maken. Dat gebeurt me zeker nooit weer! Daar zorg ik wel voor.

  9. oh no, je mooie lange haren?!

  10. Madrina zegt:

    Oh, nee, zo jammer. Ik moet eerlijk toegeven dat ik altijd met een bang hartje nr de kapper ga…

  11. Liesbetje zegt:

    Wow! Mijn kapper knipt er dan wel altijd veel af, maar enkel met toestemming. En laatst ging het bij mij van “vooraan laat ik het wat langer. We moeten het niet korter knippen dan nodig he.” Ze bestaan dus, de goeie kappers!

  12. lillyherlife zegt:

    NOHHH! Wat erg zeg.. bij mij valt het gelukkig altijd mee. Net niet te kort zegmaar! :)

  13. JD zegt:

    Haha. Ik ben ook een keer dramatischer terug gekomen van de kapper dan dat ik erheen ging. Maar dat was grotendeels mijn fout gezien mijn ogen constant op mijn telefoon waren gericht dan op de spiegel. Never again. Leuk stuk!

    JD

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *